ಅಮ್ಮನ ಮೊಲೆ 48

ನಮಸ್ಕಾರ ಸ್ನೇಹಿತರೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮನೋಜ್. ಕಥೆಯ ಹಿಂದಿನ ಭಾಗಗಳು ನಿಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಸಕ್ಕತ್ ಮಜಾ ಹಾಗೂ ಥ್ರಿಲ್ ಕೊಟ್ಟಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾ ಕಥೆಯ ಮುಂದಿನ ಭಾಗವನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತ ಇದ್ದೇನೆ. ಕಥೆಯ ಮುಂಚಿನ ಎಲ್ಲಾ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಓದಿ ನಂತರ ಈ ಭಾಗವನ್ನು ಓದಬೇಕಾಗಿ ವಿನಂತಿ. ಕಥೆಯನ್ನು ನೀವೂ ಓದಿ ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೂ ಓದಲು ತಿಳಿಸಿ. ಇನ್ನು ಕಥೆಗೆ ಬರೋಣ.....

ಮನು : ಹೇಯ್... ಸೀಮೆ ಹಂದಿ...! ನಾನೇನು ಊರವರನ್ನೆಲ್ಲ ಕರೆದು, ಚಪ್ಪರ ಹಾಕಿಸಿ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ ಅಂತ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ...!! ಇಗೋ... ಇದೆ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ತೀನಿ...!!

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಸೀಮೆ ಹಂದಿನಾ...? ಅಮ್ಮನನ್ನು ಅನ್ನುವ ಮಾತಾ ಇದು...?? (ಕೋಪದಿಂದ ನೋಡಿದಳು).

ಮನು : ಈಗ ತಾವು ಅಮ್ಮ ಅಲ್ಲಾ...! ಕುಮಾರಿ ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ...! ಈಗ ನೀನು ನವ ವಧು...!! (ತುಂಟ ನಗೆ ನಗುತ್ತಾ ಅಂದನು).

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಸಾಕು ನಿನ್ನ ನಾಟಕ...! ಇನ್ನೂ ಹೊರಡಲಾ...??

ಮನು : ಅಯ್ಯೋ ಇರು...! ಇನ್ನೂ ತುಂಬಾ ಇದೆ...!!

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಏನು ಅಂತಹ ಘನಕಾರ್ಯ...? ಸರಿ ಬಿಡು... ಮೊದಲು ಈ ಗ್ಲಾಸಲ್ಲಿ ಇರುವ ಹಾಲು ಕುಡಿ...!!

ಮನು : ಸ್ವಲ್ಪ ಎದ್ದು, ನಿನ್ನ ಪಾದವನ್ನು ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಇಡು...!!

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಯೋಮಯವಾಗಿ ಮುಖ ಮಾಡಿ, ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಪಾದವನ್ನು ಇಟ್ಟಳು. ಮನು ಅವಳ ಕಾಲಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಬೆಳ್ಳಿ ಕಾಲುಂಗುರವನ್ನು ತೆಗೆದನು. ಹಾಗೆ ಎರಡನೇ ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಕಾಲುಂಗುರವನ್ನೂ ತೆಗೆದು ಹಾಕಿದನು.

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಹೇಯ್... ಏನೋ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೀಯ...??

ಮನು : ಶ್...! ತಿನ್ನುವ ಮುಂಚೆ ರುಚಿಯ ಚಿಂತೆ ಯಾಕೆ...? ನೀನು ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಇವತ್ತು ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಮುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ...! ಆದರೆ ನೀನು ನಾನು ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಕೇಳಬೇಕು...!!

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಈಗ ಮುಟ್ಟಿಕೊಂಡೆ ತಾನೇ...?? (ನಗುತ್ತಾ ಕೇಳಿದಳು. ನಕ್ಕಾಗ ಕೆನ್ನೆ ಸೊಟ್ಟಗೆ ಹೋಗಿ, ಆ ದೃಷ್ಟಿ ಬೊಟ್ಟಿನಿಂದ ಇನ್ನೂ ಸೂಪರ್ ಆಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು).

ಮನು : ಈ ಮುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಬೇರೆ...! ಆ ಮುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಬೇರೆ...!! ಈಗಲೇ ಬಂದೆ ಇರು...!!!

ಮನು ತನ್ನ ರೂಮಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ, ಅಮ್ಮನ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಏನನ್ನೋ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಇದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ತನಗೆ ಬೇಕಾದ್ದು ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಬಾಥ್ ರೂಮಿಗೆ ಹೋಗಿ ಹುಡುಕಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಸೋಪ್ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಫಳಫಳ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಕಾಣಿಸಿತು ಕರಿಮಣಿಯ ಸರ. ಅದನ್ನು ತನ್ನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೋ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ತನ್ನ ರೂಮಿಗೆ ಬಂದನು. ಅಮ್ಮನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಭುಜಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಎಬ್ಬಿಸಿದನು. ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮಗನ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಳು. ಆ ನೋಟದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು.

ಮನು : ಏನ್ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದೆ ಅಮ್ಮಾ...??

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಯಾವುದರ ಬಗ್ಗೆ...?? (ಅಮಾಯಕವಾಗಿ ಕೇಳಿದಳು).

ಮನು : ನಮ್ಮ ಮದುವೆಯ ಬಗ್ಗೆ...!!

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಹೇಯ್ ಛೀ... ಏನೋ ಮದುವೆ ಹೆಣ್ಣಿನ ಹಾಗೆ ರೆಡಿ ಆಗು ಅಂದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದೀನಿ ಅಷ್ಟೇ...!!

ಮನು : ಅಮ್ಮಾ... ನಿನ್ನನ್ನು ಹೀಗೆ ನೋಡ್ತಾ ಇದ್ದರೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅಂತ ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ...!!

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಅಯ್ಯೋ... ಹೌದಾ...? ಮೊದಲೇ ಹೇಳಬೇಕಿತ್ತು ತಾನೇ...! ಪುರೋಹಿತರನ್ನು ಬರಲು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೆ...!! (ರೇಗಿಸುವ ಹಾಗೆ ಅಂದಳು).

ಮನು : ನಮ್ಮ ಮದುವೆಗೆ ಅದರ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲ...!! ನಾನು, ನನ್ನ ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ ಸಾಕು...!!

ಮಗನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಗೆ ವರಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಹೆಣ್ಣಿನ ಮನಸ್ಸು ಕರಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೂ ಅವನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಬಯಕೆ ತಪ್ಪಾದರೂ, ಅವನು ಕೇಳಿದ ತೀರು ವರಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಯಿತು. ಮೊದಲ ದಿನದಿಂದ ಮಗನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ತಾನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಶೃಂಗಾರ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಇದು ಎಷ್ಟನೇ ತಿರುವು...? ವರಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಒಳಗೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಭೂಕಂಪನ, ಅವಳ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಮನು ತಕ್ಷಣ ಅವಳ ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಮುತ್ತು ಕೊಟ್ಟನು. 

ಮನು : ಅಮ್ಮಾ... ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚು...! ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣು ತೆರೆಯಬಾರದು...! ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಆಣೆ...!! 

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮರು ಮಾತಾಡದೆ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದಳು. ಮನು ತನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್ ನಿಂದ ಆಡಿಯೋ ಹಾಕಿದನು. ಮಾಂಗಲ್ಯಂ ತಂತುನಾನೇನೆ... ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ಮಂಗಳ ವಾದ್ಯಗಳು, ಮದುವೆ ಮಂತ್ರಗಳು ಕೇಳಿಸುತ್ತಿವೆ. ಮಗನ ಕೈಗಳು ತನ್ನ ಕುತ್ತಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಓಡಾಡುತ್ತಿವೆ. 

ಏನು ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದಾನೆ...?

ಹೂವಿನ ಹಾರ ಹಾಕುತ್ತಾ ಇದ್ದಾನಾ...?

ತಾಳಿ ಚೈನ್ ಹಾಕ್ತಾ ಇದ್ದಾನಾ...?

ಫುಲ್ ಕನ್ಫ್ಯೂಸ್ ಆಗುತ್ತಿದೆ.

ಮನು : ಕಣ್ಣು ತೆರೆದು ನೋಡಮ್ಮ...!!

ಮನು ಕೈಗಳು ಇನ್ನೂ ವರಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಕುತ್ತಿಗೆಯ ಹತ್ತಿರವೇ ಇದೆ. ಫೋನ್ ನಿಂದ ಮಂತ್ರಗಳು ಕೇಳಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದಾವೆ. ಆಗ ಗಮನಿಸಿದಳು ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ, ತಾನು ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ ಬಾಥ್ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಬಿಚ್ಚಿ ಮರೆತು ಹೋಗಿದ್ದ ಮಂಗಳಸೂತ್ರವನ್ನು ಮನು ತನ್ನ ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಕಟ್ಟುತ್ತಾ ಇದ್ದಾನೆ. 'ಏನೋ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೀಯ...?' ಅಂತ ಸಹ ಕೇಳಲಾರದೆ ಹೋದಳು. ಮನು ಅಮ್ಮನ ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ತಾಳಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಬಿಟ್ಟನು. ಯಾಕೋ  ತನ್ನ ಮನಸ್ಸು ತನ್ನ ಮಗ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ವಿರೋಧಪಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಮನು : ಇವತ್ತಿನಿಂದ ಈ ದೇವತೆ ನನ್ನ ಸ್ವಂತ...!!

ಯಾಕೊ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ ಕಣ್ಣುಗಳು ತುಂಬಿ ಬಂದವು.

ಮನು : ಇನ್ನೊಂದು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಿದರೆ ನೀನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ನನ್ನ ಅರ್ಧಾಂಗಿ ಆಗಿ ಹೋಗುತ್ತೀಯ...!!

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಏನದು...? (ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಳು ಹೊಸ ಮದುವೆ ಹೆಣ್ಣು).

ಮನು : ಬೆಳ್ಳಿ ಕಾಲುಂಗುರವನ್ನು ತೊಡಿಸುತ್ತೇನೆ...!!!

ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು, ವರಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಪಾದಗಳನ್ನು ತನ್ನ ತೊಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕಾಲುಂಗುರವನ್ನು ತೊಡಿಸಿದನು. 

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಮನು... ಏನೋ ಇದೆಲ್ಲಾ...?? (ತುಂಬಾ ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ ಬಾಯಿಂದ ಮಾತು ಬರುತ್ತಿದೆ).

ಮನು : ಗಂಡನನ್ನು ಏನೋ ಅನ್ನಬಾರದು ಅಂತ ನಿಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿಲ್ವಾ...?? (ಹುಸಿ ಕೋಪ ನಟಿಸುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು).

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : (ನಗು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಆಗಲಿಲ್ಲ).

ಮನು : ಈಗ ಮದುವೆ ಆದ ಮದುಮಗಳು ಆದ್ದರಿಂದ ಹಾಲಿನ ಗ್ಲಾಸ್ ಕೊಡಬಹುದು... ಕೊಡು...!! (ನಾಟಕೀಯವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು).

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ತಣ್ಣಗಾಗಿ ಹೋಗಿರುತ್ತೇನೋ...??

ಮನು : ಏನೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ... ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಪೂರ್ತಿ ಬಿಸಿಯಾಗಿ ಇದ್ದೀವಿ... ಮೊದಲು ಯಾರ ತುಟಿಗಳು ತಗುಲಿದರೂ ಹಾಲು ಬಿಸಿಯಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ...!!! (ತುಂಟ ನಗೆ ನಗುತ್ತಾ ಅಂದನು).

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ ಹಾಲಿನ ಗ್ಲಾಸನ್ನು ತಂದು ಮನು ಕೈಗೆ ಕೊಟ್ಟಳು. ಹಾಲು ಬಿಸಿಯಾಗಿ ಇತ್ತು. ಮನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಅನ್ನುವ ಹಾಗೆ ನೋಡಿದನು. 

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಯಾಕೆ...? ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿಲ್ವಾ...??

ಮನು : (ಹಾಲು ಕುಡಿದು ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಾ) ನಿನಗಿಂತಲು ಚಿಕ್ಕವನು... ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ...!! ನನ್ನಿಂದ  ಏನಾದ್ರೂ ತಪ್ಪುಗಳು ಆದರೇ ನೀನೆ ಕಲಿಸಬೇಕು...!! (ಅಮಾಯಕವಾಗಿ ಅಂದನು).

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡ್ತೀಯ...! ಇನ್ನೂ ನೀನು ಚಿಕ್ಕವನಾ...??? ನಿಮ್ಮ ಅಪ್ಪನಿಗಿಂತ ಆರು ಪಟ್ಟು ಜಾಸ್ತಿ ಕಲಿತಿದ್ದಿಯಾ...! ನೀನೇ ನನಗೆ ಕಲಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದೀಯಾ...!!! 

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ ತನ್ನ ಮಗ ಕೊಟ್ಟ ಎಂಜಲು ಹಾಲನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಕುಡಿದು, ಅವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮೊಟಕಿದಳು. ಹಠಾತ್ ಆಗಿ ತಾನು ಮರೆತು ಹೋಗಿದ್ದ ವಿಷಯ ಒಂದು ಮನುಗೆ ಆಗ ನೆನಪಾಯಿತು. "ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ... ಇಲ್ಲಿ ಬಾ...!" ಅಂತ ಹೇಳುತ್ತಾ ಕಿಟಕಿಯ ಹತ್ತಿರ ಹೋದನು. ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮಗನ ಹಿಂದೆ ಹೋದಳು. ಮನು ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಆಕಾಶವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.

ಮನು : ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಹಾಗೆ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಆ ನಕ್ಷತ್ರವೇ ಅರುಂಧತಿ...!! ಹ್ಮ್ಮ್... ಅರುಂಧತಿಯನ್ನು ಸಹ ನೋಡಿಬಿಟ್ಟೆವು...! ಬೇರೆ ಏನಾದ್ರೂ ಇದೆಯಾ...??

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಹ್ಮ್ಮ್... ಇದೆ...!! (ನಾಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೇಳಿದಳು).

ಮನು : ಏನದು...? (ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕೇಳಿದನು).

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ನನ್ನ ಗಂಡ ನನ್ನನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಅಜ್ಜಿಯ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಬುಜ್ಜಿ... ಅಂತ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ...! ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಕರೆಯುವುದಿಲ್ಲ...!! (ಮಾತು ಮರೆಸಿದಳು)

ಮನು : ನನಗೆ ಹೀಗೆ ಕರೆಯಬೇಕು ಅಂತ ಇಷ್ಟಾ...!! ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ವಾ...?? ಅದು ಬಿಡು... ಬೇರೆ ಇನ್ನೂ ಏನೋ ಇದೆ ಅಂದೆ...! ಏನದು...??

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಪ್ರಸ್ತದ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಹೆಂಡತಿ ಆದವಳು ಗಂಡನ ಪಾದಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು...!!

ಮನು : ಅಯ್ಯೋ... ಅದೆಲ್ಲಾ ಬೇಡ ಬಿಡು...! ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೀನು ನನಗಿಂತ ದೊಡ್ಡವಳು...!!!

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ವರಸೆ ಯಾವುದೇ ಆದರೂ, ವಯಸ್ಸು ಎಷ್ಟೇ ಆದರೂ, ನೀನು ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೆಂಡತಿ ಹೆಂಡತಿನೇ ಆಗ್ತಾಳೆ...!! 

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ ತಕ್ಕನೆ ಬಗ್ಗಿ ಮನು ಕಾಲಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದಳು. ಮನು ಅಮ್ಮನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ, ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡನು. ಅಮ್ಮನ ಮೊಲೆಗಳು ಉದ್ವೇಗದಿಂದ ಉಬ್ಬಿ, ಮಗನ ಎದೆಗೆ ಅಪ್ಪಚ್ಚಿಯಾಗುತ್ತಿವೆ. 

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ನೀನೇ ತಾನೇ ಮುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ ಅಂದಿದ್ದೆ...? (ತುಂಟ ನಗೆ ನಗುತ್ತಾ, ಕಣ್ಣು ಹೊಡೆದು, ಚಿಕ್ಕ ಮಗುವಿನ ಹಾಗೆ ಕೇಳಿದಳು).

ಮನು : ಅಂದಿದ್ದೆ ಅಲ್ಲಾ... ಅಂದಿದ್ದೀರಿ ಅಂತ ಹೇಳಬೇಕು...!! 

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : (ಅರ್ಥವಾಗದೆ ನೋಡುತ್ತಾ) ಸರಿ ಇನ್ನು ನಾನು ಹೊರಡಲಾ...??

ಮನು : ಮದುವೆ ಹೆಣ್ಣು ಬಂದಾಗಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಲು ನೊಡುತ್ತಾ ಇದ್ದಾಳೆ...! ಪ್ರಸ್ತದ ಕೋಣೆ ಅಂದರೆ ಅಷ್ಟೋಂದು ಭಯನಾ...?? 

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಹೊಸ ಮದುವೆ ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಅಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ಭಯ ಇರುವುದಿಲ್ವಾ...??

ಮನು : ಅಬ್ಬಾ... ಎಷ್ಟೊಂದು ಮುದ್ದಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾ ಇದ್ದೀಯಾ ಗೊತ್ತಾ ನೀನು ಹೀಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದರೇ...!! (ಕಸಕ್ಕನೆ ಅಮ್ಮನ ಕೆನ್ನೆ ಕಚ್ಚಿದನು).

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಅಬ್ಬಾ... ನಿನ್ನನ್ನು ಇವೆಲ್ಲಾ ಏನೂ ಮಾಡಬಾರದು ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದೆ ತಾನೇ...?? (ಮುದ್ದಾಗಿ ಕೋಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಅಪ್ಪುಗೆಯಿಂದ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡಳು).

ಮನು : ಸರಿ ಸರಿ ಏನೂ ಮಾಡಲ್ಲ ಬಿಡು...! ಅಪ್ಪನನ್ನು ಕರೆಯುವ ಹಾಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಕರಿ ಸಾಕು...!!

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಆಗಲ್ಲ ಸ್ವಾಮೀ...!!

ಮನು : ಹಾಗಾದ್ರೆ ನಾನು ಮಾತು ತಪ್ಪುತ್ತೀನಿ...!!

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಮನು... ಹಾಗೆ ಕರೆಯಬೇಕು ಅಂದರೆ ತುಂಬಾ ನಾಚಿಕೆ ಆಗುತ್ತೆ ಕಣೋ...!! ಪ್ಲೀಸ್ ಬಿಡೋ...!!!

ಮನು : ನನಗೋಸ್ಕರ ಏನೇನೋ ಮಾಡಿದ್ದೀಯಾ...! ಅದೊಂದು ಮಾಡೋಕೆ ಆಗಲ್ವಾ...?? (ಅಮ್ಮನನ್ನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು, ಕರುಣಾಭರಿತ ಮುಖವಿಟ್ಟನು).

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಅಬ್ಬಾ... ಬಿಡ್ರಿ... ನಾನು ಹೋಗಬೇಕು...!!! ಸಾಕಾ...??

ಆ ಸಂಭೋದನೆ ತಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನು ಇನ್ನೂ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿದ ಹಾಗೆ, ನಾಚಿಕೆಯ ತೆರೆ ಒಂದೇ ಬಾರಿಗೆ ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮುಖದ ತುಂಬಾ ವ್ಯಾಪಿಸಿತು.

ಮನು : ಹೊಸ ಗಂಡನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಇನ್ನೆಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗ್ತೀಯಾ...?? 

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ನೀವೇನೂ ನನ್ನ ಗಂಡ ಅಲ್ಲ...! ನನ್ನ ಗಂಡ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಮುದ್ದಿನ ಮಗ...! ಮರೆತು ಹೋದ್ರಾ...?? (ಮನು ಮೂಗನ್ನು ಹಿಂಡಿ)

ಮನು : ನನ್ನ ಮುದ್ದು ರಾಣಿ...! ಇವನು ನಿನ್ನ ಚಿಕ್ಕ ಗಂಡ... ಅವರು ನಿನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಗಂಡ...!! ಅರ್ಥ ಆಯ್ತಾ...?? (ತನ್ನ ಮೂಗನ್ನು ಅಮ್ಮನ ತುಟಿಗೆ ಅಂದಿಸುತ್ತ).

ಮುಂದುವರೆಯುವುದು.....

ಮುಂದೆ ಏನಾಯ್ತು ಅಂತ ಮುಂದಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹೇಳ್ತೀನಿ. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಕಥೆಯನ್ನು ಓದಿ ನಿಮ್ಮ ತುಲ್ಲು ತುಣ್ಣೆಗಳಿಗೆ ಮಜಾ ಕೊಡುತ್ತಾ ಇರಿ.

ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ತಪ್ಪದೇ ನನ್ನ ಈಮೇಲ್ ವಿಳಾಸಕ್ಕೆ ಬರೆಯಿರಿ. ನನ್ನ ಈಮೇಲ್ ವಿಳಾಸ manoj93422@gmail.com.