ಅಮ್ಮನ ಮೊಲೆ 38

ನಮಸ್ಕಾರ ಸ್ನೇಹಿತರೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮನೋಜ್. ಕಥೆಯ ಹಿಂದಿನ ಭಾಗಗಳು ನಿಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಸಕ್ಕತ್ ಮಜಾ ಹಾಗೂ ಥ್ರಿಲ್ ಕೊಟ್ಟಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾ ಕಥೆಯ ಮುಂದಿನ ಭಾಗವನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತ ಇದ್ದೇನೆ. ಕಥೆಯ ಮುಂಚಿನ ಎಲ್ಲಾ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಓದಿ ನಂತರ ಈ ಭಾಗವನ್ನು ಓದಬೇಕಾಗಿ ವಿನಂತಿ. ಕಥೆಯನ್ನು ನೀವೂ ಓದಿ ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೂ ಓದಲು ತಿಳಿಸಿ. ಇನ್ನು ಕಥೆಗೆ ಬರೋಣ...

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ ಟ್ರಯಲ್ ರೂಮಿಗೆ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ತುಂಬಾ ಹತಾಶೆ ಹೊಂದಿದಳು. ತಾನು ಬಿಚ್ಚಿದ್ದ ಬಟ್ಟೆಗಳೇ ಇರಲಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲಿ. ಹೊರಗೆ ಬಂದು ನೋಡಿದಳು. ಮನು ಸಹ ಅಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ. ವಿಧಿ ಇಲ್ಲದೆ ಮೈನ್ ಸೆಕ್ಷನ್ ಗೆ ನಡೆದು ಬಂದಳು. ಮನು ಬಿಲ್ಲಿಂಗ್ ಟೆಬಲ್ ಹತ್ತಿರ ನಿಂತು ಚಿದ್ವಿಲಾಸದಿಂದ ನಗುತ್ತಾ ಇದ್ದಾನೆ. ಅಮ್ಮ ತೊಟ್ಟಿರುವ ಬಟ್ಟೆಗಳಿಂದ ಅಮ್ಮನ ದೇಹ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಅಣು ಅಣುವನ್ನೂ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡಿ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾ, ಆಸ್ವಾಧಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದಾನೆ. 

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಹಂಸಗಮನೆಯ ಹಾಗೆ ಮೆಲ್ಲಗೆ ನಡೆದು ಮಗನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು, ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ನಿಂತಳು. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಕೆಲವರ ನೋಟಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಮೇಲಿನ ಮೋಹವನ್ನು ಕಂಡು, ಮಗನಲ್ಲಿರುವ ಗಂಡಸ್ತನ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಉಬ್ಬಿಕೊಂಡಿತು. 

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಏನೋ ಮನು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದೆ...? ಮೊಣಕಾಲುಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಎಲ್ಲವೂ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ ಗೊತ್ತಾ...? ನನಗೆ ವಿಪರೀತ ನಾಚಿಕೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ...!

ಮನು : ಈ ಡ್ರೆಸ್ ನಲ್ಲಿ ನೀನು ಎಷ್ಟು ಸೂಪರ್ ಆಗಿ ಇದ್ದೀಯಾ ಗೊತ್ತಾ...? ಅತ್ತ ನೋಡು ನಿನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವ ಕಣ್ಣುಗಳು ಎಷ್ಟಿವೆ ಅಂತ...! ನೀನು ಮಾಮೂಲಾಗಿ ಇರಮ್ಮ...! ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಹೀಗೆ ಬರ್ತಾರೆ...!! 

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಸ್ಕರ್ಟ್ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲಾ ಕಣೋ...! ಮೇಲೆ ನೋಡು ಎಷ್ಟು ಬಿಗಿಯಾಗಿ... ಎತ್ತರವಾಗಿ... ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಹೇಗೆ ಅಲ್ಲಾಡುತ್ತಿವೆ ನೋಡು...!!

ಮನು : ಅಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಮೊಲೆಗಳು...! ತೋಟದಲ್ಲಿ ಗಿಡದಿಂದ ನೇತಾಡುವ ಕುಂಬಳಕಾಯಿಯ ಹಾಗೆ ನೇತಾಡುತ್ತ ಇದ್ದಾವೆ...! ಇನ್ನು ಓಡಾಡುವಾಗ ಅಲ್ಲಾಡದೆ ಇರ್ತಾವಾ...?? (ಅಂತ ಹೇಳಿ ಕಿಸಕ್ಕನೆ ನಕ್ಕನು).

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಸರಿ ನಡಿ ಮನೆಗೆ...!!

ಮನು : ಈಗಲೇನಾ...? ನನಗೆ  ಗೊತ್ತಿರುವ ಪಬ್ ಒಂದಿದೆ... ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗೋಣ...!!

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : (ಸ್ವಲ್ಪ ಕೋಪದಿಂದ) ಅದೆಲ್ಲಾ ಏನೂ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ...! ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಕೇಳು ಮನು...! ನನಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೋಪ ಬರಿಸಬೇಡ...!!

ಮನು : ಸರಿ ಸರಿ... ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಪಾರ್ಕ್ ಒಂದಿದೆ...! ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಆಮೇಲೆ ಮನೆಗೆ ಹೋಗೋಣ...!!

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ ಆಯೋಮಯವಾಗಿ ಮಗನ ಮುಖ ನೋಡಿದಳು.

ಮನು : ಅಬ್ಬಾ...! ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಅಮ್ಮಾ...!!

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಬರೀ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ಮಾತ್ರಾ...! ಹಾಗಿದ್ರೆ ಮಾತ್ರ ಬರ್ತೀನಿ...!!

ಮನು : ಸರಿ ಅಮ್ಮ...! ಆಯ್ತು ನಡಿ...!!

ಇಬ್ಬರೂ ಪಾರ್ಕ್ ಒಳಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡ ನಂತರ ಮನು ಅಮ್ಮನನ್ನು ಒಂದು ಪೊದೆಯ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು.

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಹೇಯ್... ಇಲ್ಲಿ ಯಾಕೋ...? ಆ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳೋಣ...!!

ಮನು : ಅಮ್ಮ ನಿನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಪ್ರಪಂಚ ಜ್ಞಾನವೇ ಇಲ್ಲ...! ಲವರ್ಸ್ ಎಲ್ಲರೂ ಹೀಗೆ... ಇಲ್ಲೇ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ...!! 

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ನನ್ನನ್ನು ಸುಮ್ಮನೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಹಾಕಿಸಬೇಡ...! ಯಾರಾದ್ರೂ ಗೊತ್ತಿರುವವರು ನೋಡಿದ್ರೆ ಅಷ್ಟೇ...!!

ಮನು : ಇಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಅಷ್ಟು ಟೈಮ್ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಅಮ್ಮಾ...!! ಅವರವರು ಎತ್ತಿಹಾಕಿಕೊಂಡು ಬಂದಿರುವ ಅವರವರ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಬ್ಯುಸಿಯಾಗಿ ಇರುತ್ತಾರೆ...!! 

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಲೋ... ಹಾಗಾದ್ರೆ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಎತ್ತಾಕಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದೀಯಾ...???

ಮನು : ನಾನೇನು ಹಾಗೆ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ...! ಆದರೆ ನೋಡುವವರು ಹಾಗೆ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ...! ಒಳ್ಳೇ ನಾಟಿ ಕೋಳಿಯನ್ನು ಎತ್ತಾಕಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ ಅಂತ ಹೊಟ್ಟೆ ಉರಿ ಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ...!!!

ಅಮ್ಮನನ್ನು ಬೆಂಚ್ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿ, ಅವಳ ತಲೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಅವಳ ತುಟಿಗಳನ್ನು ಅಂದಿಸಿಕೊಂಡು ಮೌತ್ ಕಿಸ್ಸ್ ಕೊಟ್ಟನು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಪೋಲಿಸ್ ಲಾಠಿ ವರಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ತಟ್ಟಿತು.

ಪೋಲಿಸ್ : ಹೇಯ್... ಎದ್ದೇಳೇ ಮೇಲೆ...! ಯಾವ ಏರಿಯಾನೇ ನಿಂದು...??

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ ತುಂಬಾ ಗಾಬರಿಗೊಂಡಳು. ಮನು ಮುಖ ಬೆಳ್ಳಗೆ ಬೀಳುಚಿಕೊಂಡು ಎದ್ದು ನಿಂತನು. 

ಪೋಲಿಸ್ : ಕೇಳ್ತಾ ಇರೋದು ನಿನ್ನನ್ನೇ...!! ಯಾವ ಏರಿಯಾನೇ ನಿಂದು...?? ವಯಸ್ಸಿನ ತಾರತಮ್ಯ ಇಲ್ಲದೆ ಈ ಚಿಕ್ಕ ಹುಡುಗನ ಜೊತೆ ಸರಸ ಆಡ್ತಾ ಇದ್ದಿಯಲ್ಲೇ...? ನಾಚಿಕೆ ಆಗುವುದಿಲ್ವಾ ನಿನಗೆ...??

ಸುನಾಮಿ, ಭೂಕಂಪ ಯಾವುದಾದರೂ ಬಂದು ಈ ಭೂಮಿ ಬಾಯಿ ಬಿಡಬಾರದ ಅನ್ನಿಸಿತು ವರಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ. ನಾಚಿಕೆ ಹಾಗೂ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಒದ್ದಾಡಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. 

ಮನು : ಸಾರ್... ಈಕೆ ನನ್ನ ತಾಯಿ...! ಅಮ್ಮನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಮಲಗಿಕೊಳ್ಳುವುದು ತಪ್ಪಾ ಸರ್...??

ಪೋಲಿಸ್ : ಏನೂ  ಇವಳು ನಿನ್ನ ಅಮ್ಮನಾ...? ಇವಳ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ನೋಡು...! ಹೇಗೆ ಸೆಕ್ಸಿಯಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ...! ಎಷ್ಟು ತುಣ್ಣೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ್ದಾಳೋ ಏನೋ...? ಅಮ್ಮ ಅಂತ ಹೇಳೋಕೆ ನಿನಗೆ ನಾಚಿಕೆ ಆಗುವುದಿಲ್ವೇನೋ...?? ಹೇಯ್ ಹೇಳೇ... ಯಾವ ಊರು ನಿಂದು...? ಇಲ್ಲಿ ಹೊಸದಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಿಯ...! (ಲಾಠಿಯಿಂದ ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ ಪಿರ್ರೆಗಳ ಮೇಲೆ ಬಾರಿಸಿದನು).

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಸರ್ ಇಲ್ಲೇ... ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲೇ ನಮ್ಮ ಮನೆ ಇರುವುದು...!! (ಅವಮಾನದಿಂದ ಖುದ್ದು ಹೋಗುತ್ತಾ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡು ಹೇಳಿದಳು).

ಪೋಲಿಸ್ : ಓಹ್... ಪಾರ್ಕ್ ಗೆ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಅಂಗಡಿ ಇಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೀಯ...? ಅಷ್ಟೋಂದು ತೀಟೆ ಇದ್ದರೆ ನನ್ನಂಥವರ ಹತ್ತಿರ ಮಲಗಬೇಕು...! ಅದು ಬಿಟ್ಟು... ಇನ್ನೂ ಓದುತ್ತಿರುವ ಸ್ಕೂಲ್ ಹುಡುಗನ ಜೊತೆ ಏನೇ ನಿನ್ನ ರೊಮ್ಯಾನ್ಸ್...? 

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಸರ್ ನೀವು ತಪ್ಪು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೀರಾ...! ನಮ್ಮದು ಸಂಪ್ರದಾಯಸ್ಥ  ಕುಟುಂಬ...!!

ಪೋಲಿಸ್ : ಓಹ್... ನೋಡಿದ್ರೇನೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿದೆ... ತೊಡೆಗಳು ಕಾಣಿಸುವ ಹಾಗೆ ಸ್ಕರ್ಟ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಈ ಪೊದೆಗಳ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಾಗಲೇ ನಿನ್ನ ಸಂಪ್ರದಾಯ, ಪಾತಿವ್ರತ್ಯ ಎಲ್ಲವೂ ಗೊತ್ತಾಯಿತು...! ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಸ್ಟೇಷನ್ ಗೆ ನಡಿ...! ಅಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಗುಮ್ಮಿದರೆ ನಿಜ ತಾನೇ ತಾನಾಗಿ ಹೊರ ಬರುತ್ತದೆ...!!

ಇನ್ಸಪೆಕ್ಟರ್ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದ ಆ ಕಾನ್ಸ್ಟೇಬಲ್. ಇನ್ಸಪೆಕ್ಟರ್ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಬಾರ್ ನಲ್ಲಿ ಎಣ್ಣೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ, ಇವನು ಟೈಂ ಪಾಸ್ ಮಾಡಲು ಹಾಗೆ ಒಂದು ರೌಂಡ್ ಪಾರ್ಕ್ ಒಳಗೆ ಬಂದ. ಅವನು ಬಂದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಏನೂ ನಷ್ಟವಾಗದೆ ಪಾರ್ಕ್ ಒಳಗೆ ಒಳ್ಳೇ ಮೈಸೂರ್ ಪಾಕ್ ನ ಹಾಗೆ ಸೆಕ್ಸಿಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಒಳ್ಳೇ ಹಾಟ್ ಫಿಗರ್ ಕಂಡಿದ್ದರಿಂದ ಸಕ್ಕತ್ ಖುಷಿಯಾದನು. ಇನ್ಸಪೆಕ್ಟರ್ ಎಣ್ಣೆ ಹೊಡೆಯುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಸ್ಟೇಷನ್ ಗೆ ಅಂತ ಹೇಳಿ, ತಾನು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ಸ್ ಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ರಾತ್ರಿ ಪೂರ್ತಿ ಅವಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ದೆಂಗಿ ದೆಂಗಿ ಎಂಜಾಯ್ ಮಾಡಬೇಕು ಅಂದುಕೊಂಡನು.

ಮನು : ಸರ್ ಪ್ಲೀಸ್ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡಿ ಸಾರ್...! ನೀವು ನಿಜವಾಗ್ಲೂ ತಪ್ಪು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಿರಾ ಸರ್...! ಅವರು ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಅಮ್ಮಾ ಸರ್...!!

ಪೋಲಿಸ್ : ಲೋ ಬಚ್ಚಾ...! ನೀನು ಇದರಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡರೆ ನಾಳೆ ನಿನ್ನ ಫೋಟೋ ಪೇಪರ್ ನಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೆ...! ಇದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಓದು ಸ್ಟಾಪ್ ಆಗುತ್ತೆ...! ಹೋಗಲಿ ಪಾಪ ಅಂತ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕಳಿಸುತ್ತ ಇದ್ದೇನೆ...! ಸುಮ್ಮನೆ ಹೊರಟು ಹೋಗು...!!

ಆ ಮಾತು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆ ವರಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ನರನಾಡಿಗಳು ಭಯದಿಂದ ಕುಗ್ಗಿ ಹೋದವು. 

ಮನು : ಸಾರ್ ಪ್ಲೀಸ್ ದಯವಿಟ್ಟು ಈ ಚಿನ್ನದ ಚೈನ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಆಕೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡಿ...!(ದೀನವಾಗಿ ಮುಖವಿಟ್ಟು ಕತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಚಿನ್ನದ ಚೈನ್ ಅನ್ನು ತೆಗೆದನು).

ಪೋಲಿಸ್ : ನಿನ್ನ ಚೈನ್ ಯಾವನಿಗೆ ಬೇಕು...! ನನಗೆ ಇವಳ ಲೈನ್ ಬೇಕು...!! 

ಆ ಪೋಲಿಸ್ ವರಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಅವಳ ಮೃದುವಾದ ಕೈಯನ್ನು ಕರ್ಕಶವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು "ನಡಿಯೇ ಸೂಳೆ...!" ಅಂತ ಎಳೆದನು. ಮನು ಹತಾಶೆಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ತನ್ನ ಹುಚ್ಚುಚ್ಚು ಕೋರಿಕೆಗಳಿಂದ, ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಮೀರಿದ ಚೇಷ್ಠೆಗಳಿಂದ, ಅಮಾಯಕಳಾದ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಇಂತಹ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿ ಹಾಕಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಬೈದುಕೊಂಡನು. 

ಏನು ಮಾಡಬೇಕೋ ತಿಳಿಯದೆ, ಪೋಲಿಸ್ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಎಳೆಗರು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವ ಹಾಗೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು. ತನಗೆ ತೋಚಿದ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರುಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇದ್ದಾನೆ...! ಪ್ರಕೃತಿಯೇ ದೇವರು ಅಂದುಕೊಂಡಾಗ, ಆ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ವಿಕೃತ ಚೇಷ್ಟೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಸುಮ್ಮನಿರುತ್ತಾ...? ಆದರೆ ಯಾವುದೋ ದೇವರು ಅವನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸಿದ ಹಾಗೆ ಇತ್ತು. ವರಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಕೈ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಪೋಲಿಸ್ ವಾಕಿಟಾಕಿ ಗುರ್ ಗುರ್ ಅಂದಿತು.

ಕಾನ್ಸ್ಟೇಬಲ್ : ಹಲೋ ಸಾರ್...!!

ಇನ್ಸಪೆಕ್ಟರ್ : ಕೆಂಪಯ್ಯ... ಬೇಗ ನಾನು ಇರುವ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಬಂದುಬಿಡು...! ನಾವು ಬೇಗ ಟ್ಯಾನರಿ ರಸ್ತೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು...! ಅಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ದೊಂಬಿ ಗಲಾಟೆ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಇದೆಯಂತೆ...!! ಕಮ್ ಫಾಸ್ಟ್...!!

ಕಾನ್ಸ್ಟೇಬಲ್ : ಆಯ್ತು ಸರ್... ಬೇಗ ಬರ್ತೀನಿ...!!

ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಕತ್ತಿಯಿಂದ ತಿವಿದರೂ ಒಂದು ತೊಟ್ಟು ರಕ್ತವಿಲ್ಲದಂತೆ ಬಿಳುಚಿಕೊಂಡಿತು ಕಾನ್ಸ್ಟೇಬಲ್ ಮುಖ. ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ತುಣ್ಣೆಗೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಅಂತ ತುಂಬಾ ನೊಂದುಕೊಂಡನು.

ಕಾನ್ಸ್ಟೇಬಲ್ : ಇವಾಗ ಯಾವುದೋ ಅರ್ಜೆಂಟ್ ಕೆಲಸ ಬಿದ್ದಿದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡ್ತಾ ಇದ್ದೀನಿ...! ಆದರೆ ನೀನು ನನ್ನಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ...! ನಿನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ನಂಬರ್ ಕೊಡು...!! (ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ಗದರಿಸಿ ಕೇಳಿದನು).

ತುಂಬಾ ಟೆನ್ಶನ್ ನಲ್ಲಿ ಅವನ ಹಿಂದೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ವರಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ಏನು ನಡೆಯಿತು ಅಂತ ಅರ್ಥವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದ ಯಾವುದೋ ಹತ್ತು ಸಂಖ್ಯೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು. 

ಕಾನ್ಸ್ಟೇಬಲ್ : ಸರಿ ಹೋಗು...! ನಾಳೆ ರಾತ್ರಿಗೆ ಕರೆಯುತ್ತೇನೆ...! ನೀನು ಬರಬೇಕು...! ಸರೀನಾ...??

ಆಗಲಿ ಅಂತ ತಲೆ ಆಡಿಸಿದಳು ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ. ಕಾನ್ಸ್ಟೇಬಲ್ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟು ಹೋದನು. ಬದುಕಿತು ಬಡಜೀವ ಅಂದುಕೊಂಡು ಅಮ್ಮ ಮಗ ಇಬ್ಬರೂ ಮನೆಯ ದಾರಿ ಹಿಡಿದರು. 

ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಇಬ್ಬರ ಮಧ್ಯೆ ನಿಶಬ್ಧವೇ ತಾಂಡವವಾಡಿತು. ವರಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ಆ ಕಾನ್ಸ್ಟೇಬಲ್ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು ಮೈ ತುಂಬಾ ಬರ್ರೆಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟ ಹಾಗೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಮನೆ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಬೇಗ ಬೇಗನೆ ತನ್ನ ರೂಮಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಬಾಗಿಲು ಲಾಕ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ತಾನು ತೊಟ್ಟಿರುವ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕಳಚಿ ಮೂಲೆಗೆ ಬಿಸಾಕಿದಳು. ಅವಮಾನ ಭಾರದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ದೃಷ್ಟಿ ಮಂಜು ಮಂಜಾಗಿತ್ತು. ತಲೆಯನ್ನು ನೂರು ಸುತ್ತಿಗೆಗಳಿಂದ ಬಡಿಯುತ್ತಿರುವ ಹಾಗೆ ತುಂಬಾ ತಲೆ ಸಿಡಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಹಾಗೆ ಬ್ರಾ ಪ್ಯಾಂಟಿಯಲ್ಲೇ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಉರುಳಿದಳು. ಆ ಪೊಲೀಸಿನವನು ಬಳಸಿದ ಪದಗಳು ಕಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಿರ್ರ್ ಎನ್ನುತ್ತಿವೆ. ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಹಾಗೆ ಮಲಗಿದ್ದಳೋ ಅವಳಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಮಗ ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟುತ್ತಿರುವುದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಲೆ ಇತ್ತು. 

ಮನು : ಅಮ್ಮಾ... ಸಾರೀ ಅಮ್ಮಾ...! ಬಾಗಿಲು ತೆಗಿ ಅಮ್ಮಾ...! ಪ್ಲೀಸ್ ಅಮ್ಮಾ...!!

ಮನು ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ. ನಿಶ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ಎದ್ದು, ಬಾಥ್ ರೂಮಿಗೆ ಹೋಗಿ ಮುಖ ತೊಳೆದುಕೊಂಡು, ನೈಟಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಳು. 

ಮನು : (ದೀನವಾಗಿ ಮುಖವಿಟ್ಟು) ಸಾರಿ ಅಮ್ಮಾ...! ಇನ್ಯಾವತ್ತೂ ಹೊರಗೆ ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ...!! 

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಕಿಚನ್ ನಲ್ಲಿ ಅನ್ನ ಇದೆ, ಫ್ರಿಡ್ಜ್ ನಲ್ಲಿ ಸಾಂಬಾರ್ ಇದೆ...! ಬಿಸಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ತಿನ್ನು...! ನನಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಡಬೇಡ...!! (ಮತ್ತೆ ಹಾಗೆ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಳು).

ಮುಂದುವರೆಯುವುದು.....

ಮುಂದೆ ಏನಾಯ್ತು ಅಂತ ಮುಂದಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹೇಳ್ತೀನಿ. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಕಥೆಯನ್ನು ಓದಿ ನಿಮ್ಮ ತುಲ್ಲು ತುಣ್ಣೆಗಳಿಗೆ ಮಜಾ ಕೊಡುತ್ತಾ ಇರಿ.

ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ತಪ್ಪದೇ ನನ್ನ ಈಮೇಲ್ ವಿಳಾಸಕ್ಕೆ ಬರೆಯಿರಿ. ನನ್ನ ಈಮೇಲ್ ವಿಳಾಸ manoj93422@gmail.com.