ಅಮ್ಮನ ಮೊಲೆ 35

ನಮಸ್ಕಾರ ಸ್ನೇಹಿತರೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮನೋಜ್. ಕಥೆಯ ಹಿಂದಿನ ಭಾಗಗಳು ನಿಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಸಕ್ಕತ್ ಮಜಾ ಹಾಗೂ ಥ್ರಿಲ್ ಕೊಟ್ಟಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾ ಕಥೆಯ ಮುಂದಿನ ಭಾಗವನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತ ಇದ್ದೇನೆ. ಕಥೆಯ ಮುಂಚಿನ ಎಲ್ಲಾ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಓದಿ ನಂತರ ಈ ಭಾಗವನ್ನು ಓದಬೇಕಾಗಿ ವಿನಂತಿ. ಕಥೆಯನ್ನು ನೀವೂ ಓದಿ ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೂ ಓದಲು ತಿಳಿಸಿ. ಇನ್ನು ಕಥೆಗೆ ಬರೋಣ...

ಕುಮಾರ್ : ಹೌದು ಕಣೋ...! ನಾನೂ ವಾಸನೆ ನೋಡಿದ್ದೆ...!! ಮಚ್ಚಾ ಇಂಥದ್ದು ನಿಮ್ಮ ಅಮ್ಮನದು ಏನಾದ್ರೂ ಇದೆಯೇನೋ...???

ಮನು : ಇಲ್ಲಾ ಕಣೋ...! ಎಲ್ಲಾ ಒಗೆದು ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ...!!

ಕುಮಾರ್ : ನಡಿಯೊ ಮಹಡಿ ಮೇಲೆ ಹೋಗೋಣ...! ಇವತ್ತು ಭಾನುವಾರ ಅಲ್ವಾ...! ಎಲ್ಲರೂ ಅವರವರ ಒಳ ಉಡುಪುಗಳನ್ನು ಒಗೆದು ಒಣಗಿ ಹಾಕಿರುತ್ತಾರೆ...! ನಡಿ ಹೋಗೋಣ...!!

ಕುಮಾರ್ ಮನು ಕೈ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಮಹಡಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಡೆ ಮನು ಬಟ್ಟೆಗಳು ಒಣಗುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ  ಅವರ ಅಮ್ಮ ವರಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ನೈಟಿ, ಲಂಗ, ಜಾಕೆಟ್, ಬ್ರಾಗಳು, ಪ್ಯಾಂಟಿಗಳು ಒಣಗುತ್ತಿವೆ. 

ಕುಮಾರ್ : ಮಚ್ಚಾ... ಅಲ್ಲಿ ನೋಡೋ... ಪಿಂಕ್ ಕಲರ್ ಬ್ರಾ, ರೆಡ್ ಕಲರ್ ಪ್ಯಾಂಟಿ... ಸೂಪರ್...! ಲೋ ನಿಮ್ಮ ಅಮ್ಮನ ಸೆಲೆಕ್ಷನ್ನೇ ಸೆಲೆಕ್ಷನ್ ಕಣೋ...!! ಆ ಪ್ಯಾಂಟಿಯ ಸೈಜ್ ನೋಡಿ ಹೇಳಬಹುದು ನಿಮ್ಮ ಅಮ್ಮನ ತಿಕ ಸಕ್ಕತ್ ದಪ್ಪ ಇದ್ದಾವೆ ಅಂತ...!!!

ಮನು : ಲೋ ಮಚ್ಚಾ...! ಮೆತ್ತಗೆ ಮಾತಾಡೋ...!!!

ಕುಮಾರ್ : ಮಚ್ಚಾ ಆ ಪಿಂಕ್ ಕಲರ್ ಪ್ಯಾಂಟಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಾರೋ...!!

ಮನು : ಯಾಕೋ...??

ಕುಮಾರ್ : ಸುಮ್ಮನೆ ತಗೊಂಡು ಬಾರೋ...!!

ಮನು ತನ್ನ ಅಮ್ಮನ ಪಿಂಕ್ ಕಲರ್ ಪ್ಯಾಂಟಿಯನ್ನು ತಂದು ಕುಮಾರ್ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟನು. ಅದನ್ನು ಅಪೂರ್ವವಾದ ಗುಪ್ತನಿಧಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಳಜಿಯಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಸರ್ರನೆ ತನ್ನ ಚಡ್ಡಿಯನ್ನು ಕೆಳಕ್ಕೆ ಎಳೆದು ಹಾಕಿದನು. ಟೆರೇಸ್ ನ ಸೈಡ್ ಗೋಡೆಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಇದ್ದಿದ್ದರಿಂದ ಬೇರೆಯವರು ನೋಡುವ ಅಪಾಯ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕುಮಾರ್ ನಾ ಕರಿ ತುಣ್ಣೇ ಆಗಲೇ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿಗುರಿ ನಿಂತಿತ್ತು. ಬೆಳಗ್ಗೆ ತಾನೆ ತನ್ನ ಶಾಟಗಳನ್ನು ಬೋಳಿಸಿದ ಹಾಗೆ ಇತ್ತು. ಫಳ ಫಳ ಅಂತ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ.

ಮನು : ಲೋ ಏನೋ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೀಯ...??

ಕುಮಾರ್ ಯಾವುದೋ ಮತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಹಾಗೆ, ತನ್ನ ತುಣ್ಣೆಯ ಮುಂತೊಗಲನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಸರಿಸಿ, ತುಣ್ಣೆಯ  ಬ್ರಾವನ್ನು ಹಾಕಿ, ತನ್ನ ಚಡ್ಡಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡನು.

ಕುಮಾರ್ : ಅಬ್ಬಾ ಮನು...! ಈ ಫೀಲಿಂಗ್ ಸೂಪರ್ ಆಗಿ ಇದೆ ಕಣೋ...!!! ನಿಮ್ಮ ಅಮ್ಮನ ತುಲ್ಲೇ ನನ್ನ ತುಣ್ಣೆಗೆ ತಗಲುತ್ತಿರುವ ಹಾಗಿದೆ...! ಹೀಗೇ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಬೋರಲು ಮಲಗಬೇಕು ಅಂತ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ...!!!

ಮನು : ಲೋ ಕುಮಾರ್... ಅದರಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ರಸ ಸುರಿಸಬೇಡ ಕಣೋ...! ಒಣಗಿದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತೆಗದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಅಮ್ಮ ಯಾವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದ್ರೂ ಬರಬಹುದು...!!

ಕುಮಾರ್ : ಮಚ್ಚಾ... ಈ ಪ್ಯಾಂಟಿ ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟುಬಿಡೋ ಪ್ಲೀಸ್...!!

ಮನು : ಲೋ ಇದು ಅಮ್ಮನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಗಿರುವ ಪ್ಯಾಂಟಿ ಕಣೋ...! ಇದು ಕಾಣೆ ಆದರೆ ಅಮ್ಮ ಮನೆಯೆಲ್ಲಾ ಹುಡುಕುತ್ತಾಳೆ...! ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಹ ಡೌಟ್ ಬರಬಹುದು...!!!

ಕುಮಾರ್ : ಇರು... ಇರು...! ಇದು ನಿಮ್ಮ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾದ ಪ್ಯಾಂಟಿ ಅಂತ ನಿನಗೆ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತು...?? ಒಂದು ಆಕೆ ಅದನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇರುವಾಗ ನೀನು ನೋಡಿರಬೇಕು...! ಇಲ್ಲಾ ಅಂದ್ರೆ ಆಕೆಯೇ ನಿನಗೆ ಹೇಳಿರಬೇಕು...!!! ನಿಜ ಹೇಳು...! (ಡಿಟೆಕ್ಟಿವ್ ತರ ಪೋಸ್ ಕೊಡುತ್ತಾ ಕೇಳಿದನು).

ಮನು : (ತಾನು ಸಿಕ್ಕಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕೆಸ್ವಲ್ಪ ನಾಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ, ನಕ್ಕನು).

ಕುಮಾರ್ : ನೀನೂ ಅಸಾಧ್ಯನೇ ಕಣೋ...! ಹೇಳು... ಹೇಳು...! ಯಾವಾಗ ನೋಡಿದೆ...? ಹೇಗೆ ನೋಡಿದೆ...?? ಏನು ನೋಡಿದೆ...? ಹೇಗಿದೆ...??

ಮನು : ಅಯ್ಯೋ...! ಒಂದು ಸಲ ಈ ಪ್ಯಾಂಟಿ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇರುವಾಗ ಒಂದು ಸಲ ನೋಡಿದ್ದೆ ಕಣೋ...!!!

ಕುಮಾರ್ : ತಿಕ ಹೇಗಿದೆಯೋ...???

ಮನು : ತಿಕ ಏನೂ ಅಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಇರಲಿಲ್ಲ...! ಆದರೆ ನುಣ್ಣಗೆ ಥಳಥಳಸುತ್ತಿತ್ತು...!!

ಕುಮಾರ್ : ನನಗೆ ಯಾವಾಗಲೋ ಗೊತ್ತು ಬಿಡೋ ನಿಮ್ಮಮ್ಮನ ತಿಕ ಒಳ್ಳೆ ಷೇಪ್ ನಲ್ಲಿ ಇದೆ ಅಂತ...!!! ಈ ಪ್ಯಾಂಟಿ ನಾನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಾ...??

ಮನು : ಅಯ್ಯೋ... ನನ್ನ ಮನೆ ಹಾಳು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಡ ಕಣೋ ಸ್ವಾಮೀ...! ಅದನ್ನು ತೆಗೆದು ಆ ದಾರದ ಮೇಲೆ ಒಣಗಿ ಹಾಕು...!!

ಕುಮಾರ್ : ಯಾಕೋ ಹಾಗೆ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದೀಯಾ...? ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮನ ಪ್ಯಾಂಟಿ ನಿನಗೆ ಕೊಟ್ಟೆ ತಾನೇ...? ನೀನು ಇಷ್ಟೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದಿಲ್ವಾ...??

ಮನು : ಕೆಳಗೆ ನಡಿ... ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಇನ್ನೂ ಒಳ್ಳೆ ಬಹುಮಾನ ಕೊಡ್ತೀನಿ...!!

ಕುಮಾರ್ : ನಿಜವಾಗ್ಲೂನಾ...? ನಡಿ ಹಾಗಾದರೆ... ಲೇಟ್ ಯಾಕೆ...???

ಕುಮಾರ್ ಮನು ಅಮ್ಮನ ಪ್ಯಾಂಟಿಯನ್ನು ತೆಗೆದು ಯಥಾ ಪ್ರಕಾರ ಹಗ್ಗದ ಮೇಲೆ ಒಣಗಿ ಹಾಕಿದನು. ಇಬ್ಬರೂ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿದು ಮನು ರೂಮ್ ಸೇರಿಕೊಂಡು, ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿ ಚಿಲಕ ಹಾಕಿಕೊಂಡರು. 

ಇದೆಲ್ಲಾ ಏನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮಕ್ಕಳು ಹೋಗಿ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇರುವುದನ್ನು ಆಯೋಮಯವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.

ಮನು ತನ್ನ ಪುಸ್ತಕಗಳಿಂದ ಒಂದನ್ನು ತೆಗೆದು, ಅದರಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ದಿನಗಳಿಂದ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದ, ಅಮ್ಮನ  ತುಲ್ಲಿಗೆ ಅಂದವನ್ನು ತಂದಿದ್ದ ಶಾಟಗಳ ಪೊದೆಯಿಂದ ಉದುರಿದ್ದ ಕೇಶವನ್ನು ತೆಗೆದು ಕೊಟ್ಟನು.

ಮನು : ತಗೋ...!!!

ಕುಮಾರ್ : ಲೋ... ತಮಾಷೆ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೀಯ...? ಈ ನವಿಲು ಗರಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನಾನೇನು ಮಾಡಲಿ...?

ಮನು : ಲೋ... ಅದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡು...! ಅದೇನು ಅಂಥ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ...!!

ಕುಮಾರ್ : (ಅದನ್ನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಪರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ನೋಡಿದನು) ಲೋ ಇದು ನಿಮ್ಮಮ್ಮನ ಕಂಕುಳು ಕೂದಲಾ...??

ಮನು : ಲೋ... ಜೋರಾಗಿ ಕಿರುಚಬೇಡ...!! ಅದು ಬೇರೆ ಕೂದಲು...!!!

ಕುಮಾರ್ : ಹೇಯ್... ನಿಜಾನಾ...? ಅಂದರೆ... ಅಂದರೇ... ಇದು ನಿಮ್ಮಮ್ಮನ ತುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಇದ್ದ ಶಾಟನಾ...??

ಮನು ಹೌದು ಅಂತ ತಲೆ ಆಡಿಸಿದನು... ಕುಮಾರ್ ಅದನ್ನು ಬಾಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಚಪ್ಪರಿಸಿದನು...

ಕುಮಾರ್ : ಮಚ್ಚಾ ಇದು ಹೇಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತು ನಿನಗೆ...? ನೀನೆ ಕಿತ್ತಾ...??

ಮನು : ಅಯ್ಯೋ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚು...! ಅದು ಸಾಧ್ಯಾನಾ...??

ಕುಮಾರ್ : ಈ ಕೂದಲಿನ ಬಿರುಸು, ಘಾಟು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಇದು ಕಂಕುಳು ಕೂದಲು ಅಲ್ಲಾ... ಇದು ಖಚಿತವಾಗಿ ಶಾಟನೆ...!! ಮಚ್ಚಾ ಇದು ನನಗೆ ಕೊಡ್ತೀಯಾ...??

ಮನು : ಸರಿ ಇಟ್ಟಿಕೋ...!

ಕುಮಾರ್ : ಮತ್ತೆ ನಿನಗೆ...??

ಮನು : ಇನ್ನೊಂದು ಸಿಗದೇ ಹೋಗುತ್ತಾ...??? ಹ್ಹ ಹ್ಹ ಹ್ಹ...!

ಮನು ನಗುತ್ತಾ ಕುಮಾರ್ ಅಮ್ಮನ ಪ್ಯಾಂಟಿಯನ್ನು ಹಿಸುಕುತ್ತ, ವಾಸನೆ ನೋಡುತ್ತಾ ಇದ್ದರೇ, ಕುಮಾರ್ ಮನು ಅಮ್ಮನ ಶಾಟವನ್ನು ಬಾಯಲ್ಲಿ ಚಪ್ಪರಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದನು. 

ಕುಮಾರ್ : ಮಚ್ಚಾ ನಾನು ಇನ್ನು ಹೊರಡುತ್ತೇನೆ...! ಹೊರಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೆಲಸ ಇದೆ...!!

ಮನು : ಲೋ ಇರೋ...! ಅಮ್ಮ ತಿಂಡಿ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದಾರೆ... ತಿಂದು ಹೋಗು...!!

ಕುಮಾರ್ : ಇಲ್ಲ ಕಣೋ... ಈಗಾಗಲೇ ಲೇಟ್ ಆಗಿದೆ...! ಬರ್ತೀನಿ...

ಕುಮಾರ್ ಹೊರಗೆ ಬರುತ್ತಾ, ಎದುರಲ್ಲಿ ಕಂಡ ವರಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ದಪ್ಪ ವಕ್ಷ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಮನಸಾರೆ ನೊಡುತ್ತಾ "ಬೈ ಆಂಟಿ...!" ಅಂತ ಹೇಳಿ ಹೊರಟನು.

ಕುಮಾರ್ ಹೋದ ಕಡೆಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ, ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮನು ರೂಮ್ ಒಳಗೆ ಹೋದಳು.

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಮನು... ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ನೇರವಾಗಿ ಉತ್ತರ ಕೊಡು...!! ಅವನು ನೀನು ಏನು ಮಾತಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇದ್ರಿ...??

ಮನು : ಅಯ್ಯೋ... ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಅಮ್ಮ...! ಸುಮ್ಮನೆ ಗೇಮ್ ಆಡ್ತಾ ಇದ್ದೆವು...!!

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಏನೋ ಅಮ್ಮ ಗುಮ್ಮ ಅಂತ ಕೇಳಿಸ್ತಾ ಇತ್ತು...??

ಮನು : ಅದಾ...? ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಅಮ್ಮ...! ಅವರಮ್ಮನ ಬಗ್ಗೆ ಏನೋ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದ...!!

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ನೋಡು ಕಂದಾ...! ನಿಮ್ಮಮ್ಮನ ನಡತೆ ಏನು ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಅಲ್ಲಾ...! ಏನೋ ಸ್ವಂತ ಮಗ ಅಂತ ನಿನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಇಷ್ಟೊಂದು ಕ್ಲೋಸ್ ಆಗಿ ಇದ್ದೇನೆ...!! ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ನಿಮ್ಮ ಅಪ್ಪನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೂ ನನ್ನ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೂ ಸೇರಿಸಿರಲಿಲ್ಲ...!! ನಮ್ಮ ವಿಷಯ ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಯಬಾರದು...!! ಅರ್ಥವಾಯ್ತಾ...??

ಮನು : ಅದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಮ್ಮ...!!

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಸರಿ ಬಾ... ತಿಂಡಿ ತಿನ್ನು...!!

ಮನು : ಅಮ್ಮಾ... ನಾನು ಸುಮ್ಮನೆ ಇದ್ದರೂ ಸಹ ನೀನೇ ನನಗೆ ಮೂಡ್ ಬರಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದೀಯಾ...!!

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಅಯ್ಯೋ ರಾಮ... ನಾನೇನು ಮಾಡಿದೆ...? ತಿಂಡಿ ತಿನ್ನು ಬಾ ಅಂದೆ...! ಅಷ್ಟೇ ತಾನೇ...??

ಮನು : ನೀನು ಅಲ್ಲಾ ಅಮ್ಮ...! ನಿನ್ನ ಎರಡು ಮೊಲೆ ತೊಟ್ಟುಗಳು ನನ್ನನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿವೆ...!!

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಹ್ಮ್ಮ್... ನೋಡ್ತಾವೆ... ನೋಡ್ತಾವೆ...! ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಬಂದು ನೋಡು... ಆ ಮೊಲೆ ತೊಟ್ಟುಗಳ ಯಜಮಾನಿ ಒದಿತಾಳೆ...!!

ಮನು : ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮೊದಲು ಆ ಯಜಮಾನಿ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ದಿಗಂಬರಳಾಗಿ ಇದ್ದಳು...! ಆದ್ದರಿಂದ ಅವಳು ಒದೆಯುವುದಿಲ್ಲ...!!

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಕತ್ತೆ... ಹೇಸರುಗತ್ತೆ... ಏನೋ ಹೋಗ್ಲಿ ಅಂತ ಮಾಡಿದ್ರೆ...! ಇರು ನಿಂಗೆ ಮಾಡ್ತೀನಿ...! ಇನ್ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಬೇಡಿಕೊಂಡರೂ ನಿನಗೆ ಕರಗುವುದಿಲ್ಲ...!!

ಮನು : ಅಮ್ಮಾ... ನಿನ್ನನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಆಗ್ತಾ ಇಲ್ಲ...! ಒಂದೊಂದು ಸಲ ಒಂದೊಂದು ಥರ ಇರ್ತೀಯ ನೀನು...!!

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ನೋಡು ಮನು... ನಮ್ಮ ಮಧ್ಯೆ ಏನೇ ನಡೆದರೂ ಕಡೆಗೆ ನಾನು ನಿನಗೆ ಅಮ್ಮನೇ...!! ಅದನ್ನು ನಾವು ಮರೆಯಬಾರದು...! ಅದನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಮರೆತು ನಿನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಯಾವಾಗಂದರೆ ಆವಾಗ, ಎಲ್ಲಿ ಅಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಹಾಗೆ ಇರೋಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ...!! ಏನೋ ನಿನಗೆ ಉದ್ರೇಕ ಉಂಟಾದಾಗ ನಿನಗೆ ಸಹಕರಿಸ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ...!! ನಿನ್ನ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಇರುತ್ತೆ...! ಮುಂದೆ ಹೋಗ್ತಾ ಹೋಗ್ತಾ ಎಲ್ಲಾ ಸರಿ ಹೋಗುತ್ತೆ...!! ಈಗ ಇದೆಲ್ಲಾ ನಿನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ...!!

ಮನು : ತುಂಬಾ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಅಮ್ಮ...! ನನ್ನನ್ನು ಇಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕೆ...!!

ಅಮ್ಮನನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಮುದ್ದಾದ ಕೆನ್ನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಮುತ್ತನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಬಡಿಸ್ಲಾ...??

ಮನು : ಏನು...? ನಿನ್ನ ಕೆನ್ನೆನಾ...??

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಛೀ... ತಿಂಡಿ ಕಣೋ...!!

ಮನು : ಇರಮ್ಮ ಇನ್ನೂ ಎರಡು ಮುತ್ತುಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು...!! (ಅಮ್ಮನ ಎರಡೂ ಕೆನ್ನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಆರು ಮುತ್ತು ಕೊಟ್ಟನು).

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಮನು... ಇನ್ನು ಸಾಕು...!!

ಮನು : ಇದೇ ಕೊನೆ ಮಮ್ಮಿ...! ನಿನ್ನ ತುಟಿಗಳ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟರೆ ಒಂದೇ ಒಂದು...! ಅದೇ ನಿನ್ನ ಕೆನ್ನೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟರೆ ಇನ್ನೂ ಹತ್ತು ಮುತ್ತುಗಳು...! ಯಾವುದು ಬೆಟರ್ ನೀನೇ ಹೇಳು...!!

ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ನಿನ್ನ ತಲೇ...! ಇರು ನಿಮ್ಮ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಕೇಳಿ ಹೇಳ್ತೀನಿ...!!

ಮುಂದುವರೆಯುವುದು.....

ಮುಂದೆ ಏನಾಯ್ತು ಅಂತ ಮುಂದಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹೇಳ್ತೀನಿ. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಕಥೆಯನ್ನು ಓದಿ ನಿಮ್ಮ ತುಲ್ಲು ತುಣ್ಣೆಗಳಿಗೆ ಮಜಾ ಕೊಡುತ್ತಾ ಇರಿ.

ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ತಪ್ಪದೇ ನನ್ನ ಈಮೇಲ್ ವಿಳಾಸಕ್ಕೆ ಬರೆಯಿರಿ. ನನ್ನ ಈಮೇಲ್ ವಿಳಾಸ manoj93422@gmail.com.