ಕೂಡಿ ಬಾಳಿದರೆ ಸ್ವರ್ಗ ಸುಖ 2

 

ನಮಸ್ಕಾರ ಸ್ನೇಹಿತರೆ, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮನೋಜ್. ಈ ಕಥೆಯ ಮೊದಲ ಭಾಗ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾ ಕಥೆಯ ಎರಡನೇ ಭಾಗವನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತ ಇದ್ದೀನಿ. ಕತೆಯನ್ನು ನೀವೂ ಓದಿ, ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೂ ಓದಲು ತಿಳಿಸಿ. ಹಾಗೆ ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ತಪ್ಪದೇ ತಿಳಿಸಿ. ಇನ್ನು ಕಥೆಗೆ ಬರೋಣ...

ಉಮಾ ನಾವು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟ ಮೇಲೆ ದಾರಿ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ನನ್ನನ್ನು ರೆಗಿಸುತ್ತಾ, ಛೇಡಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದಳು. ಅಮ್ಮ ಸಹ "ಏನೋ ರಾಜಾ... ಯಾರು ಆ ಹುಡುಗಿ...?" ಅಂತ ಕೇಳಿದಳು. ಇದರಿಂದ ನಾನು ತುಂಬಾ ನಾಚಿಕೊಂಡೆ. ಹೇಗೆ ತಾನೇ ಹೇಳಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ನೀನು ಮತ್ತು ತಂಗಿ ಅಂತ...???

ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಮತ್ತು ಉಮಾಳನ್ನು ಕಾಮದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದ್ದೆ. ಉಮಾ ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿ ಇದ್ದಾಳೆ. ಅವಳ ಸ್ಟ್ರಕ್ಚರ್ ನೋಡಿದ್ರೆ ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿಸುತ್ತೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಹುಡುಗರು ಅವಳ ಹಿಂದೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದರು. 

ಇನ್ನು ಅಮ್ಮ ಉಮಾಗೇ ಅಕ್ಕನ ಹಾಗೆ ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ. ಅಮ್ಮನ ಸ್ಟ್ರಕ್ಚರ್ 36-30-38 ಇರಬಹುದು. ಸ್ವಲ್ಪ ದಪ್ಪಗೆ ಇದ್ದರೂ ಒಳ್ಳೇ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಇಬ್ಬರು ಸೆಕ್ಸಿ ಸುಂದರಿಯರನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ನನಗೆ ಏನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಬಯಕೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತಿದೆ. 

ಮನೆಗೆ ಬಂದಮೇಲೆ ನನ್ನ ವರ್ತನೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರಿ ಬದಲಾವಣೆ ಉಂಟಾಯಿತು. ಅಮ್ಮ ನಂಬುವ ಒಬ್ಬನೇ ಒಬ್ಬ ಗಂಡಸು ಅದು ನಾನೇ ಅನ್ನುವ ಮಾತು ಪದೆ ಪದೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದೆ. ಒಂದು ದಿನ ಅಮ್ಮ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವಾಗ ಉಮಾ ನನ್ನ ರೂಮಿಗೆ ಬಂದಳು.

ಉಮಾ : ಹಾಯ್ ಅಣ್ಣಯ್ಯ..!

ನಾನು : ಏನೇ...?

ಉಮಾ : ಲೋ ಅಣ್ಣಯ್ಯ... ಯಾರೋ ಆ ಹುಡುಗಿ...???

ನಾನು : ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ ಬಿಡೆ...!

ಉಮಾ : ಅಣ್ಣಯ್ಯ ಪ್ಲೀಸ್ ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಹೇಳೋ...! ನಾನು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಲ್ಲ...! ಪ್ರಾಮಿಸ್...

ನಾನು : (ಕೋಪದಿಂದ) ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಹುಡುಗರ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಯಾವತ್ತಾದರೂ ನಿನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಕೇಳಿದ್ನಾ...???

ಉಮಾ : ಬೇಕಾದ್ರೆ ಕೇಳು...!!!

ನಾನು : ಏನೂ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ...!

ಉಮಾ : (ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು) ಲೋ ಅಣ್ಣಯ್ಯ ಪ್ಲೀಸ್ ಹೇಳೋ...! ನಾನು ಬಂದಿದ್ದೆ ನಿನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು...!! ಆ ಹುಡುಗಿ ಯಾರೋ ಹೇಳು ಪ್ಲೀಸ್...!!!

ನಾನು : (ನಸು ನಗುತ್ತಾ) ಹೇಳಬಹುದು...! ಆದರೆ ಬೇಡ ಬಿಡು...!! ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ರೆ ನೀನು ಕೋಪ ಮಾಡಿಕೊಳ್ತಿಯ...!!!

ಉಮಾ : ಅಯ್ಯೋ ಹಾಗೆಲ್ಲಾ ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಅಣ್ಣಯ್ಯ... ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಆಣೆ...!!!

ನಾನು : ಹೇಳಲ್ಲ...!

ಉಮಾ : ಪ್ಲೀಸ್ ಕಣೋ ಅಣ್ಣಯ್ಯ...!!!

ನಾನು : ಸರಿ ಹೇಳ್ತೀನಿ... ಆದರೆ ನೀನು ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಲ್ಲ ತಾನೇ...???

ಉಮಾ : (ನನ್ನ ಕಡೆ ಕೋಪದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಳು).

ನಾನು : ನಾನು ಹೇಳಲ್ಲಪ್ಪ...! ನೀನು ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿಬಿಡ್ತಿಯ...!!!

ಉಮಾ : (ಚಿರು ಕೋಪದಿಂದ) ಲೋ... ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಿರೋ ಹುಡುಗಿ ಬೇಕೊ ಬೇಡ್ವೋ...???

ನಾನು : ಬೇಕು...!

ಉಮಾ : ಹಾಗಾದ್ರೆ ಮುಚ್ಕೊಂಡು ಹೇಳು...!

ನಾನು : ಉಮಾ ನಮಗೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ... ನನಗೆ ನೀನು ಮತ್ತೆ ಅಮ್ಮ ಅಂದ್ರೆ ಪ್ರಾಣ...! ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇರುವುದಿಲ್ಲ...!!!

ಉಮಾ : ಅಬ್ಬಾ...! ನಿನ್ನ ಹರಿಕಥೆ ಬಿಟ್ಟು ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಾ...!!

ನಾನು : (ಇನ್ನೂ ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಆಗದೆ) ಉಮಾ... ನಾನು... ನಾನು...

ಉಮಾ : ಹೇ... ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೇಳೋ...!

ನಾನು : ಅಮ್ಮನನ್ನು ಮದುವೆ ಆಗಬೇಕು ಅಂತ ಅಂದುಕೊಳ್ತ ಇದ್ದೀನಿ...!!!

ಉಮಾ : ಏನೋ...??? (ಜೋರಾಗಿ ಕಿರುಚಲು ಹೋದಾಗ ಟಕ್ಕನೆ ನನ್ನ ಕೈ ಅವಳ ಬಾಯಿಗೆ ಅಡ್ಡ ಹಿಡಿದೆ). ಅಣ್ಣಾ...! ನಿನಗೆ ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿದಿದೆ ಅನ್ಸುತ್ತೆ...! ಅಮ್ಮನನ್ನು ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ನಮಗೆ ನೀನೇ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ತಂದೆ ಆಗ್ತೀಯಾ...? ನಿನಗೆ ಯಾವುದೋ ದೆವ್ವ ಹಿಡಿದಿದೆ ಕಣೋ...!!!

ನಾನು : (ಧೃಢ ನಿಶ್ಚಯದಿಂದ) ಹೌದು ಕಣೇ...! ನನಗೆ ಅಮ್ಮ ಬೇಕು...!!!

ಉಮಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಸ್ತಬ್ಧವಾದಳು. ಏನೇನೋ ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಕೆಲವು ದಿನಗಳಿಂದ ನಾನು ಅಮ್ಮನನ್ನು ಅದೊಂದು ರೀತಿ ನೋಡುವುದು, ಛಾನ್ಸ್ ಸಿಕ್ಕಿದಾಗೆಲ್ಲ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಮುಟ್ಟುವುದು... ಅವೆಲ್ಲ ಯಾಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ ಅಂತ ಈಗ ಅರ್ಥವಾಗಿತ್ತು ಉಮಾಗೆ.

ಉಮಾ : (ಸಣ್ಣಗೆ ನಕ್ಕು) ಈಗ ಅರ್ಥವಾಯಿತು ಕಣೋ...!!! ಎಂಜಾಯ್ ಮಾಡು...!

ನಾನು : ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನ ಕಥೆ ಏನು...???

ಉಮಾ : (ತುಂಟ ನಗೆ ನಗುತ್ತಾ) ನನ್ನ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವವನು ನನ್ನ ಕಥೆಯನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ತಾನೆ ಬಿಡು...!!! (ಅಂತ ಹೇಳಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟು ಹೋದಳು).

ಅಂದು ರಾತ್ರಿ ನಾವು ಮೂರೂ ಜನ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕುಳಿತು ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಉಮಾ ನನ್ನನ್ನೂ ಅಮ್ಮನನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಅಮ್ಮ : ಯಾಕೆ ಹಾಗೆ ನಗುತ್ತಾ ಇದ್ದೀಯಾ...???

ಉಮಾ : ನಿನಗೋಸ್ಕರ ಒಬ್ಬ ಮದುವೆ ಗಂಡನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಕು ಅಂದುಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ದೀನಿ ಅಮ್ಮ...!

ಅಮ್ಮ : (ಕೋಪದಿಂದ) ನಿನಗೆ ಎಷ್ಟು ಸಲ ಹೇಳಬೇಕು ಆ ವಿಷಯ ಎತ್ತಬೇಡ ಅಂತ...!!!

ಉಮಾ : ಅದು ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮ...! ಆದರೆ ಈಗ ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುವ, ನೀನು ಮೆಚ್ಚುವ ಹುಡುಗನನ್ನೇ ಹುಡುಕುತ್ತೀನಿ ಅಮ್ಮ...!! (ಅಂದಳು ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ).

ಅಮ್ಮ : ಸಾಕು ನಿಲ್ಲಿಸೇ ನಿನ್ನ ತುಂಟಾಟ...! (ಅಂದಳು ಅಮ್ಮ ಸ್ವಲ್ಪ ಇರಿಟೆಟ್ ಆಗುತ್ತಾ).

ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಭಯ ಆಗುತಿತ್ತು. ಎಲ್ಲಿ ಉಮಾ ಬಾಯಿ ತಪ್ಪಿ ಹೇಳಿ ಬಿಡ್ತಾಳೋ ಅಂತ.

ಉಮಾ : ಅಮ್ಮ ನೀನು ನಮಗೆ ಮಾತು ಕೊಡಬೇಕು. ನಮಗೆ ಏನೂ ತೊಂದರೆ ಕೊಡದ, ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುವ ಹುಡುಗನನ್ನು ನಾವು ಹುಡುಕಿದರೆ ನೀನು ಮದುವೆ ಆಗಬೇಕು...!

ಅಮ್ಮ : (ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಯೋಚಿಸಿ) ಸರಿ ಆಯ್ತು...! ನೀವು ಅಷ್ಟೋಂದು ಬಲವಂತ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದರೆ ನಾನು ಬೇಡ ಅಂತೀನಾ...? ಆದರೆ ರಾಜನಿಗೆ ಏನೂ ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್ ಇಲ್ಲಾ ಅಂದರೆ ಓಕೆ...! ನೀನು ಹೆಣ್ಣು ಹುಡುಗಿ ಆದ್ದರಿಂದ ಹೇಗೊ ಅಡ್ಜೆಸ್ಟ್ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತೀಯ...! ಆದರೆ ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳ ಹತ್ತಿರವೇ ಅಲ್ವಾ ಪ್ರಾಬ್ಲೆಮ್...!!! (ಅಂದಳು ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ).

ಅದರ ನಂತರ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಖುಷಿಯಾಗಿ ಎದ್ದು ಮಲಗಲು ಹೋದೆವು. ಮಾರನೆ ದಿನ ಉಮಾ ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು "ಅಣ್ಣಯ್ಯ ನೀನು ಅಮ್ಮನನ್ನು ಹಾಗಾಗ ಹೊರಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗು. ಸಿನಿಮಾಗೆ, ಪಾರ್ಕ್ ಗೆ, ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗು" ಅಂದಳು.

ಅವಳ ಆಲೋಚನೆ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಅನ್ನಿಸಿತು ನನಗೆ. ನಾನು ನನ್ನ ವಯಸ್ಸಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡವನ ಹಾಗೆ ಇರುವುದು ಮತ್ತು ಅಮ್ಮ ಅವಳ ವಯಸ್ಸಿಗಿಂತ ಚಿಕ್ಕವಳ ಹಾಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದುದು ನಮಗೆ ಒಂದು ಅದೃಷ್ಟವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿತ್ತು. 

ಉಮಾ ಮೆತ್ತಗೆ ಇರುವೆ ಗೂಡು ಕೆದಕಿದಳು. ಒಂದು ದಿನ ನಾವು ಮೂರೂ ಜನ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಬೇಕು ಅಂತ ಹೇಳಿ, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ರೆಡಿ ಮಾಡಿ, ಕಡೆಯ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ತಾನು ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಅಂತ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಳು. ವಿಧಿ ಇಲ್ಲದೆ ನಾನು ಅಮ್ಮ ಹೊರಗೆ ಹೊರಟೆವು. 

ಮತ್ತೂಂದು ದಿನ ಒಂದು ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ತರಿಸಲು ಹೇಳಿ "ನಮ್ಮ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಈ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದಾಗ ಅವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕೊಡಿ" ಅಂತ ಹೇಳಿ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಬಗ್ಗೆ ಡೀಟೈಲ್ಸ್ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಳು.

ನಾವು ಪುಸ್ತಕದ ಅಂಗಡಿ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಅಂಗಡಿಯವನು ಅಮ್ಮನನ್ನು ನೋಡಿ "ಬನ್ನಿ ಬನ್ನಿ ಮೇಡಂ" ಅಂತ ಕರೆದನು. ಹಾಗೆ "ಮೇಡಂ ನಿಮ್ಮ ಮಗಳದು ನಿಮ್ಮ ಯಜಮಾನರ ಹೋಲಿಕೆ...! ತುಂಬಾ ಹ್ಯಾಂಡ್ ಸಮ್ ಆಗಿ ಇದ್ದಾರೆ ನಿಮ್ಮ ಯಜಮಾನರು...! ಅವರ ಹಾಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮಗಳು ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿ ಇದ್ದಾಳೆ...!!!" ಅಂದನು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ.

ಅಮ್ಮ ನಾಚಿಕೊಂಡಳು. ನೀಟಾಗಿ ಸೀರೆ ಉಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಹಾಗು ಟ್ರಿಮ್ ಆಗಿ ಡ್ರೆಸ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ಅಂಗಡಿಯವನು "ಸಾರ್ ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಜೋಡಿ ಲವ್ ಬರ್ಡ್ಸ್ ನಾ ಹಾಗೆ ತುಂಬಾ ಮುದ್ದಾಗಿದೆ!!!" ಅಂದನು.

ಅವನು ಹಾಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆ ನನ್ನ ಹೃದಯ ಬಡಿತ ಜೋರಾಯಿತು. ಅದಕ್ಕೆ ನಾನು "ಅಮ್ಮ ನೀನು ಚಿಕ್ಕ ಹುಡುಗಿಯ ಹಾಗೆ ಕಾಣುತ್ತಾ ಇದ್ದೀಯಾ...! ಅದಕ್ಕೆ ಅವನು ಹಾಗೆ ಹೇಳಿದ...!!" ಅಂತ ಹೇಳಿದೆ. ಅಮ್ಮ ಸಣ್ಣಗೆ ನಕ್ಕು ಸುಮ್ಮನಾದಳು.

ಅಂದಿನಿಂದ ಹಾಗಾಗ ಆ ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅಮ್ಮನ ಜೊತೆ ತುಂಬಾ ಕ್ಲೋಸ್ ಆಗಿ ಮೂವ್ ಆಗಲು ಶುರು ಮಾಡಿದೆ. ಹಾಗಾಗ ಮಾತಾಡುತ್ತ ಮಾತಾಡುತ್ತ ಅಮ್ಮನ ಕೈ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರೆ ನಕ್ಕು ಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತಿದ್ದಳು. ಒಂದು ದಿನ ನನ್ನ ಮದುವೆ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದಳು.

ಅಮ್ಮ : ನೀನು ಯಾವಾಗ ಮದುವೆ ಆಗ್ತೀಯೋ...???

ನಾನು : ಅಮ್ಮ ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಹಾಗೆ ಸುಂದರವಾಗಿ ಇರುವ ಹುಡುಗಿ ಸಿಕ್ಕಿದರೆ ಖಂಡಿತಾ ಮಾಡಿಕೊಳ್ತಿನಿ...!!

ಅಮ್ಮ : (ಚಿರು ನಗೆ ನಗುತ್ತಾ) ಸರಿ ಸರಿ ಹುಡುಕ್ತಿನಿ ಬಿಡು...!

ಹಾಗೆ ಕೆಲವು ದಿನಗಳು ಕಳೆದವು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಶರ್ಟ್ ಬಿಚ್ಚಿ ಓಡಾಡುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆ. ಒಂದು ದಿನ ಉಮಾ ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಳು.

ಉಮಾ : ಅಣ್ಣಯ್ಯ...! ಎಲ್ಲಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಇದೆ ಅಲ್ವಾ...???

ನಾನು : ಹ್ಮ್ಮ್... ಕಣೇ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ...!!!

ಉಮಾ : (ಕೋಪದಿಂದ) ಹೀಗೆ ಏನೂ ಮುಂದುವರೆಯದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಇದ್ದರೆ ಹೇಗೆ...? ಇಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಇಷ್ಟವಾಗಿರುತ್ತೆ...!!! ಅದಷ್ಟು ಬೇಗ ಹೇಳು...!!!

ನಾನು : ಅದು... ಅದು... ಹೇಗೆ ಮುಂದುವರೆಯುವುದು ಗೊತ್ತಾಗ್ತಾ ಇಲ್ಲ...!!!

ಉಮಾ : ಸರಿ ಇವತ್ತು ಮೂರೂ ಜನ ಸೇರಿ ಊರ ಹೊರಗೆ ಸುತ್ತಾಡಲು ಹೋಗೋಣ...! ಅಲ್ಲಿ ಏನಾದ್ರೂ ಪ್ಲಾನ್ ಮಾಡೋಣ...!!!

ನಾನು : ಸರಿ ಕಣೇ...!!!

ಸಂಜೆ ಮೂರೂ ಜನ ಸೇರಿ ಹೊರಗೆ ಹೊರಟರು. ಹೋಗುತ್ತಾ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋದರು. ಅಂಗಡಿಯವನು ಉಮಾಳನ್ನು ನೋಡಿ "ನಿಮ್ಮ ಮಗಳು ನಿಮ್ಮ ತಂಗಿಯ ಹಾಗೆ ಇದ್ದಾಳೆ ಮೇಡಂ!" ಅಂದನು ಅಮ್ಮನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ.

ನಾನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅಮ್ಮನ ಕೈ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡೆ. ಮೂರೂ ಜನ ಏನೂ ಮಾತಾಡಲಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ಮಾತಾಡಲು ಧೈರ್ಯ ಸಾಕಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. 

ಆ ರಾತ್ರಿ ಎಲ್ಲರದೂ ಊಟ ಆದಮೇಲೆ ಉಮಾ ಅಮ್ಮನ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತಳು. ನಾನು ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡೆ.

ಉಮಾ : ಅಮ್ಮಾ...! ನಿನಗೆ ಸರಿ ಹೊಂದುವಂತಹ ಹುಡುಗನನ್ನು ಹುಡುಕಿದ್ದೀನಿ...!!!

ಅಮ್ಮಾ : ಏನೇ...???

ಉಮಾ : ಹೌದಮ್ಮ ಅವನು ನಿನಗೆ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸರಿ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ...!!!

ಅಮ್ಮ : ಈಗ ಅದೆಲ್ಲಾ ಬೇಕಾ...???

ಉಮಾ : ನೀನು ನಮಗೆ ಮಾತು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀಯ...! ನನಗೂ ಅಣ್ಣನಿಗೂ ಇಷ್ಟವಾಗುವ ಹುಡುಗ ಸಿಕ್ಕಿದರೆ ನೀನು ಮದುವೆ ಆಗಬೇಕು...!!!

ಅಮ್ಮ : (ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ನೋಡಿ) ಏನೋ ರಾಜಾ... ನೀನು ಅವಳ ಮಾತಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ಕೊಡ್ತೀಯಾ...??

ನಾನು : ಹೌದಮ್ಮಾ...!!!

ಅಮ್ಮ : (ಮುಖದಲ್ಲಿ ನೋವು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ) ನಾನು ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟಾನಾ..???

ಮುಂದುವರೆಯುವುದು.....

ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ತಪ್ಪದೇ ನನ್ನ ಈಮೇಲ್ ವಿಳಾಸಕ್ಕೆ ಬರೆಯಿರಿ. ನನ್ನ ಇಮೇಲ್ ವಿಳಾಸ manoj93422@gmail.com.