ಮನೋಜನ ಕಾಮ ಕಥೆಗಳು

ನಮಸ್ಕಾರ ಸ್ನೇಹಿತರೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮನೋಜ್. ಕಥೆಯ ಹಿಂದಿನ ಭಾಗಗಳು ನಿಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಸಕ್ಕತ್ ಮಜಾ ಹಾಗೂ ಥ್ರಿಲ್ ಕೊಟ್ಟಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾ ಕಥೆಯ ಮುಂದಿನ ಭಾಗವನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತ ಇದ್ದೇನೆ. ಕಥೆಯ ಮುಂಚಿನ ಎಲ್ಲಾ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಓದಿ ನಂತರ ಈ ಭಾಗವನ್ನು ಓದಬೇಕಾಗಿ ವಿನಂತಿ. ಕಥೆಯನ್ನು ನೀವೂ ಓದಿ ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೂ ಓದಲು ತಿಳಿಸಿ. ಇನ್ನು ಕಥೆಗೆ ಬರೋಣ... ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಹ್ಮ್ಮ್... ಆಹ್ಹ್... ಅಬ್ಬಾ... ಇಸ್... ಅಮ್ಮಾ... ನನ್... ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ... ತಡ್ಕೋ... ಳೋಕೆ... ಆಗ್ತಾ ... ಇಲ್ಲಾ...! ಮನು : ಅಮ್ಮಾ... ನನ್ನ ತುಣ್ಣೇ ತೆಗೆದು ನಿನ್ನ ತುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಉಜ್ಜುತ್ತೀನಿ...!! ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಬೇಡ... ಮನು... ಹೀಗೆ... ಸ್ವಲ್ಪ... ಹೊತ್ತು... ನೆಕ್ಕುತ್ತಾ... ಇರು... ಇನ್ನೂ... ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ... ಮಾತಾಡು...!! ಮನು : ಅಮ್ಮಾ... ನೀನು ಒಳಗ ಏನೂ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳದೆ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಇದ್ದರೇ, ಈ ನಿನ್ನ ತೊಡೆಗಳ ಅಂದ, ನಿನ್ನ ತಿಕದ ಉಯ್ಯಾಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ನನಗೂ ನೋಡಬೇಕು ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ...!! (ತುಲ್ಲಿನ ತುಟಿಗಳನ್ನು ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಎಳೆದನು). ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಆಹಾ... ಛೀ... ಎಲ್ಲಾ ನಿಮ್ಮ ಅಪ್ಪನ ಬುದ್ಧಿಗಳೇ...! ಎಲ್ಲಾ ಹಾಳು ಯೋಚನೆಗಳೇ...!! ಮನು : ಅಪ್ಪ ಏನ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ರು...? ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ : ಅವರ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಬಂದರೆ, ಓಡಿ ಬಂದು ನನ್ನ ಸೀರೆಯನ್ನು ಹೊಕ್ಕಳಿನಿಂದ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಎಳೆದು ಹಾಕುತ್...

ನಮಸ್ಕಾರ ಸ್ನೇಹಿತರೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮನೋಜ್. ಕಥೆಯ ಹಿಂದಿನ ಎಲ್ಲಾ ಭಾಗಗಳು ನಿಮಗೆಲ್ಲಾ ಇಷ್ಟವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾ ಕಥೆಯ ಮುಂದಿನ ಭಾಗವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಈ ಕಥೆಯು ನನ್ನ ಬೇರೊಬ್ಬ ಸ್ನೇಹಿತರು ಬರೆದಿರುವ ಕಥೆಯಾಗಿದೆ. ಕಥೆಯನ್ನು ಓದಿ ಖುಶಿ ಪಡಬೇಕಾಗಿ ವಿನಂತಿ. ಹಾಗೆ ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ತಪ್ಪದೇ ತಿಳಿಸಿ. ಇನ್ನು ಕತೆಗೆ ಬರೋಣ... ನೀತು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವಳನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಶೀಲ ಒಮ್ಮೆಲೇ ಗೆಳತಿಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು "ಪ್ಲೀಸ್ ಕಣೆ! ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡೆ...! ನನಗೆ ಸಾಯಲು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪ್ರತೀ ದಿನವೂ ಸತ್ತು ಸತ್ತು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೀನಿ. ಪ್ಲೀಸ್ ನನ್ನನ್ನು ಈ ನರಕದಿಂದ ಪಾರಾಗಲು ದಾರಿ ತೋರಿಸು...! ನನಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾರು ತಾನೆ ಇದ್ದಾರೆ...?" ಎಂದಾಗ ಗೆಳತಿಯ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ನೀತು ತಲೆ ಮೇಲೆ ಸಿಡಿಲು ಬಡಿದಂತಾಯಿತು. ***** ಶೀಲಾಳ ಮಗ ಮಂಜುನಾಥನ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಅವನ ಪೋಲಿ ಸ್ನೇನಿತನೊಬ್ಬ "ಏನೋ ಮಗನೇ ಒಬ್ಬನೇ ಕುತಿದ್ದೀಯ? ಎಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಐಟಂ ಕಾಣ್ತಾಯಿಲ್ಲ...?" ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಮಂಜ "ಅಪ್ಪ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಅಮ್ಮ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೆಲಸವಿದೆ ಅಂತ ಹೋಗಿದ್ದಾಳೆ...!" ಎಂದನು. ಅವನ ಸ್ನೇಹಿತ ನಿರಾಶೆಯಿಂದ "ಛೇ ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇ ನಿಮ್ಮಮ್ಮನ ದಪ್ಪ ದಪ್ಪ ತಿಕ ನೋಡೋಣ ಅಂತಾನೇ, ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ರೆ ಅವಳೇ ಇಲ್ಲ. ಹೊ...

ನಮಸ್ಕಾರ ಸ್ನೇಹಿತರೇ. ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮನೋಜ್. ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಕಥೆಗಳು ನಿಮಗೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಗಿವೆ ಅಂತ ನಿಮ್ಮ ಕಮೆಂಟ್ ಗಳಿಂದ ತಿಳಿಯುತ್ತಿದೆ. ಹಾಗೆ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನು ರಂಜಿಸಲು ಮತ್ತೊಂದು ಹೊಸ ಕಥೆಯೊಂದಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಈ ಕಥೆಗೂ ಸಹ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡಬೇಕಾಗಿ ವಿನಂತಿ. ಹಾಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಬೇಕಾಗಿ ವಿನಂತಿ. ಇನ್ನು ಕಥೆಗೆ ಬರೋಣ... ಈ ಘಟನೆ ಹೋದ ವರ್ಷ ನಡೆದಿದ್ದು. ಆಗ ನನ್ನ ವಯಸ್ಸು ಹದಿನೆಂಟು ವರ್ಷಗಳು. ಒಂದು ದಿನ ನಾನು ಕಾಲೇಜ್ ನಿಂದ ಬೇಗ ಬಂದು ಕಾರನ್ನು ಪಾರ್ಕ್ ಮಾಡಿ ಮನೆ ಒಳಗೆ ಹೋದೆ. ಆದರೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ನೆನಪಾಯಿತು ಮಮ್ಮಿ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆ ಭಾನುಪ್ರಿಯ ಆಂಟಿ ಮನೆಗೆ ಹೋಗ್ತೀನಿ ಅಂತ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ್ದ ವಿಷಯ. ನಾನು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದು ಏನು ಮಾಡುವುದು ಅಂತ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಭಾನುಪ್ರಿಯ ಆಂಟಿ ಬಂಗಲೆಗೆ ನಡೆದುಕೊಂಡೇ ಹೊರಟೆ.  ಭಾನುಪ್ರಿಯ ಆಂಟಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಳಗೆ ನೌಕರರು ಇದ್ದರು. ಮಮ್ಮಿ ಮತ್ತು ಆಂಟಿ ಮೇಲಿನ ಅಂತಸ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇರುತ್ತಾರೆ ಅಂತ ಭಾವಿಸಿ ನಾನು ಸಹ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋದೆ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಬಾತ್ ರೂಮಿನಿಂದ ಕಿಲಕಿಲ ನಗು ಕೇಳಿಸಿತು. ಆ ನಗು ಮಮ್ಮಿ ಮತ್ತು ಭಾನುಪ್ರಿಯ ಆಂಟಿದು ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗಿ ಬಾಗಿಲು ಬಡಿದೆ.  ಮಮ್ಮಿ : ಯಾರೂ...?? ನಾನು : ಮಮ್ಮಿ... ನಾನು ಮನು......

This summary is not available. Please click here to view the post.